302 papers
De evolutiebiologie verkent hoe leven op aarde zich door de tijd heen heeft ontwikkeld en aangepast. Deze fascinerende wetenschap bestudeert de mechanismen achter diversiteit, variatie en de aanpassing van soorten aan hun omgeving. Van de kleinste genetische veranderingen tot de vorming van nieuwe soorten, dit veld biedt een diep inzicht in de geschiedenis van het leven zelf.
Op Gist.Science verzamelen we elk nieuw voorpublicatieartikel dat op bioRxiv verschijnt binnen dit domein. Voor elke preprint bieden we zowel een toegankelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische analyse, zodat iedereen de nieuwste inzichten kan begrijpen zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente publicaties over evolutiebiologie.
Dit artikel으로 toont aan dat persistente homologie toegepast op genetische afstanddata dient als een robuuste topologische observeerbare voor het detecteren en karakteriseren van reticulatieve evolutionaire processen, zoals recombinatie en selectieve sweeps, over diverse pathogeen- en plantgenomen heen.
Dit artikel stelt de "Driving W-hypothese" voor en evalueert deze, die suggereert dat de snelle verspreiding van vrouwelijke-gebiaseerde, transmissie-voortreffelijke W-chromosomen in ZW-soorten gekoppelde mitochondriale genomen naar fixatie voert, waardoor geobserveerde patronen van lage binnen-populatie mitochondriale diversiteit en tussen-populatie mitochondriale transfer worden verklaard.
Deze studie combineert statistische en fylodynamische modellering om te onthullen dat hoewel de meeste H5Nx-reassortanten tijdens de wereldwijde panzootische periode van 2020–2024 transient waren, een klein deel van de "majeure" stammen, die voornamelijk in Europa ontstonden, wijdverspreid succes bereikte gedreven door ecologische factoren zoals aanhoudende circulatie in specifieke wilde vogelordes en bredere detectie van gastheerniches.
Deze studie toont aan dat parasieten die evolueren aan epidemische fronten ondergaan aan eco-evolutionaire terugkoppelingen waarbij selectie voor gastheerverspreiding leidt tot verminderde virulentie en verhoogde infectiviteit, wat uiteindelijk de snelheid van epidemische verspreiding versnelt.
Door gebruik te maken van telomeer-tot-telomeer primatengenomen en long-read data, vestigt deze studie een vergelijkend kader dat onthult dat tandemherhalingen onderhevig zijn aan zowel stabiliserende als directionele selectie, waarbij specifieke signaturen van adaptieve evolutie in neurale ontwikkeling en genregulatie de mens onderscheiden van de chimpanzee.
Deze studie onthult dat ultraconserveerde menselijke histon-genen onverwacht hoge kiembaanmutatiesnelheden vertonen die worden gedreven door AID/APOBEC-enzymen, wat leidt tot diverse ziekten, en introduceert het HistMTR-framework om de pathogeniteit van deze mutaties effectief te karakteriseren.
Dit artikel stelt een computationeel hanteerbaar inferentiekader voor het schatten van migratiesnelheden met een fijne resolutie en tijdvariatie door evolutievergelijkingen af te leiden voor paargewijze genealogische processen onder de gestructureerde seriële coalescent die migratie ontkoppelen van coalescentie, waardoor de identificeerbaarheidsproblemen in demografische inferentie met ruimtelijk-temporele genomische data worden aangepakt.
Deze studie identificeert cysteïnerijke herhalingen (CysRReps) als een universele moleculaire marker die wijdverspreide horizontale genoverdrachten van diverse bacteriën, archaea en virussen naar eukaryoten opspoort, wat wijst op een gemeenschappelijk mechanisme dat uitwisseling van genetisch materiaal tussen domeinen faciliteert.
Deze studie identificeert een zeldzame, recessieve deletie van het BZ1-gen als de specifieke genetische oorzaak van anthocyanineverlies in *Ipomoea hederacea*, wat een uniek model biedt om de fitnesseffecten van anthocyaninebiosynthese te isoleren en te bestuderen zonder verwarrende effecten op andere flavonoïdpaden.
Door single-cell expressiedata te integreren met biofysische modellering, demonstreert deze studie dat hoewel genexpressieparameters evolueren via gecoördineerde evolutionaire systeemdrift om gemiddelde niveaus te handhaven, transcriptionele burst-snelheden onderhevig zijn aan sterke selectieve beperkingen die waarschijnlijk worden gedreven door de noodzaak om expressieruis te minimaliseren.